- ก่อนหน้านี้...ตอนอยู่โรงเรียนเก่า ก็ต้องตะลอนพานักเรียนไปอบรมโครงการลักษณะเดียวกันนี้ล่ะค่ะ ชื่อ โครงการนักเรียนไทย...ไม่สนใจบุหรี่ เพราะเค้าว่ากันว่าตัวแรกของการติดยาเสพติดของเด็กนักเรียน คือ บุหรี่นี่ล่ะค่ะ
- ยิ่งเค้าอยู่โรเงเรียนบ้านนอกด้วย อย่างเวลาที่เค้าขออนุญาตลงไปห้องน้ำเนี่ยพอขึ้นห้องมา เอาแล้ว มาพร้อมกลิ่นบุหรี่เลย ....เลยต้องมีการกวดขันกันแทบจะไม่อยากให้เค้าลงไปห้องน้ำเลยล่ะค่ะ เพราะรู้ว่าเค้าไป....ทำอะไรที่นั่น
- ทำได้อย่างเดียวค่ะ คือคุยกับเค้าบ่อยๆ หน่อยในเรื่องนี้ ชอบเอาประสบการณ์ต่างๆ จากสมัยที่อยู่โรงเรียนแรกในชีวิตครูไปเล่าให้เค้าฟัง เพราะโรงเรียนนี้อยู่ใกล้กับสถานบำบัด/รักษาผู้ป่วยติดยาเสพติด เลยไปเห็นตัวอย่างชีวิตจริงของคนหลากหลายอาชีพมาเยอะมาก มีทั้งนักเรียนนอก , หนุ่มแบงค์ นักธุรกิจ ลูกคนมีกะตังค์ เยอะเลยค่ะ
- พอเล่าให้เค้าฟัง เค้าก็รู้ว่าที่ครูเล่าเป็นชีวิตจริงๆ ของคน นั่งฟังกัน(หูห้อย)เลยล่ะค่ะ ทีนี้เข้าทาง เราก็เลยต้องใส่เรื่องที่อยากให้เค้าทำ เช่น ควรรู้จักปฏิเสธนะ คนเหล่านั้นไม่ใช่เป็นคนกล้านะ แต่เค้าอ่อนแอที่เชื่อเพื่อน ยอมถูกชักชวนเพราะต้องการเป็นที่ยอมรับจากกลุ่มเพื่อน ให้เค้าได้คิดได้ โดยอาศัยประสบการณ์ชีวิตของผู้อื่น เพื่อเค้าจได้ไม่ไปลอง เป็นการ save ชีวิตเค้าค่ะ เลยบางครั้งคาบเรียนเราก็ไม่ได้สอนวิชาของเราเต็มๆ แต่ถ้าว่าไปแล้ว ก็ไม่น่าเสียดายค่ะ ถ้าพูดไปแล้วเค้าคิดได้ มันคุ้มกว่าที่เราจะเสียเด็กไปกับปัญหานี้น่ะคะ
- บางทีก็เหนื่อยนะคะ...เหมือนเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง เค้ากลับไปบ้านยังพ่นควันฉุยๆๆ พ่อแม่เค้าก็ไม่เห็นจะว่าอะไร เราซะอีก เรียกว่าปากเปียกปากแฉะอยู่ซะงั้น เนี่ย...สังคมไทย!! ครูแอนเจอแบบนี้บ้างรึปล่าวคะ