โจทย์สำคัญ ของ ระบบสุขภาพไทย ในระยะอันสั้น  คือ  หลายฝ่ายล้วนต้องการคุณภาพ บริการที่สูงขึ้น

แต่การลงทุน จ่าย ให้กับระบบ จะมีความจำกัดมากขึ้น ระบบรัฐสวัสดิการ  ไม่เพียงพอในสายตาคนทั่วไป 

ชนชั้นกลาง ก็พยายามซื้อประกันสุขภาพเอกชนมากขึ้นจริงๆ      จน รพ เอกชนก็เติบโตทั้งขนาดและคุณภาพ

รพ รัฐ  ทั่วๆไป  ที่ไม่ใช่ รพ มหาวิทยาลัย ก็อ่อนการจัดการ ตามระบบราชการทั้งหลาย  เริ่มไม่อาจเป็นที่พึ่งให้กับประชาชน   ท่ามกลาง การจำกัดค่าใช้จ่ายชดเชย  ให้ไปเสริม บริการปฐมภูมิ

ผมคิดว่า  ต้องเล่นการตลาด  เชิงความรู้ท้องถิ่น ให้ประชาชนยอมรับว่า  การดูแลสุขภาพตนเอง ด้วยภูมิปัญญาและวิชาการ   ดีและได้ผลกว่า บริการจากระบบโรงพยาบาล ที่เน้นโรค เน้นซ่อม ซึ่งเชย ล้าหลัง    แต่การสร้างสุขภาพซิแน่นอน  ตัวอย่าง คนที่สวนลุม ทั้งหลาย ไม่ต้องใช้วิชาการที่ลึกซึ้ง ไฮเทคอะไร     แต่ใช้วิชาการ และ กลุ่มเกลอ  เลือกกินให้เป็น  เลือกออกแรงให้พอเหมาะ  เลือกคบคนรักสุขภาพที่กินเป็นอยู่เป็น    ชีวิตก็อยู่ดีมีสุข

ซึ่งก็แปลกมาก  ประเทศเรา  เอาเรื่องเล่า ความสำเร็จ อย่างเรียบง่าย  มาใช้เป็นการตลาด โน้มน้าว หรือ KM  ประชาชนน้อยมาก

เรามีแต่ข่าว จะได้ยาฝรั่งราคาถูก  กล่อมประชาชนให้กินแต่ยา    

เราควรสร้างข่าว  ประชาชนเข้มแข็ง พึ่งตนเอง พึ่งพาภูมิปัญญา และวิชาการได้ ควบคู่ไปบ่อยๆ