ผมแย้งอาจารย์อีกนิด (รู้สึกว่าจะบ่อยช่วงนี้) ในชนบทก็มีคนอ่านหนังสือเยอะนะครับ แถวบ้านอาชีพกรีดยางจะว่างในช่วงบ่าย-ค่ำ แต่เขาจะนอนเร็วเพื่อตื่นตอนดึก (เขาตื่นผมพอเริ่มคิดจะนอน) เขาจะได้อ่านหนังสือกัน โดยหนังสือที่บ้านผมจะถูกยืมไปบ่อยมาก (คนยืมเขียนลงสมุดไว้ว่าเอาเล่มไหนไป) มีหลาย ๆ รส โดยเฉพาะหนังสือแจกจากส่วนราชการผมเก็บมาหมด เดี่ยวผมจะพูดเชิงเศรษฐศาสตร์ ด้วยผมเชื่อว่าการอ่านหนังสือเป็นได้ทั้ง Supplier induce Demand และกลับกันได้ทั้ง 2 ทางครับ จึงได้เปิดให้ทุกคนมาหาหนังสืออ่านได้ (ผู้ใหญ่ฯกำลังหาที่อยู่ เพราะผมบอกจะบริจาคให้ทั้งหมด ถ้าพิสูจน์ให้ผมเชื่อว่าจะมีการดูแลรักษากันดี ๆ และตอนนี้เยาวชนที่เรียน กศน. ก็เป็นเจ้าภาพในการเรียนรู้วิธีการที่จะเป็นบรรณารักษ์ชุมชนอยู่ครับ แต่ไม่ทราบจะสำเร็จหรือไม่ นึกขึ้นได้ พรุ่งนี้จะแวะถามข่าวผู้ใหญ่เสียเลย)
     กรณีในเมืองผมไปประชุมบ่อย ไ ที่ กทม. ว่างก็แวะไปหาเพื่อนบ้าง เคยพูดถึงเรื่องนี้ เขาบอกว่า “ถ้ายังขับรถไปทำงานเอง หรือนั่งรถเมล์ (ไม่มีคนขัยรถให้) อีกนาน หนังสือพิมพ์ได้ได้อ่านบ้างที่ทำงานเท่านั้น กลับถึงบ้านเหนื่อยกับการเดินทางก็นอน แต่ที่แน่ ๆ คือฟังวิทยุนี่แหละที่มากที่สุดรับจากทางนี้มาก แต่ไม่เหมือนจากหนังสือนะเพราะเชื่อยากในบางเรื่อง”
     ประเด็นนี้ควรจะต้องหาข้อมูลอย่างจริงจัง เพราะบริบทที่ไม่เหมือนกันคงจะให้นิสัยการอ่านที่แตกต่างกัน (ไม่ใช่สมมติฐานนะ...ฮา)