พี่กำลังนึกถึง
- การก่อกำเนิดหมู่บ้าน ชุมชนของบรรพบุรุษเรา
- การมีชีวิตร่วมสายน้ำเดียวกัน ใช้ป่าร่วมกัน กินผลไม้ต้นเดียวกัน ไปเก็บเห็ดป่า หอยป่าจากแหล่งเดียวกัน และเอามาเผื่อแผ่ ฝากฝัง เจือจารแก่กัน ถามไถ่ ไปมาหาสู่ กราบไหว้ผู้เฒ่าผู้แก่ ผู้มาต่อร่างสร้างบ้าน ถ้อยทีถ้อยอาศัย มีผู้เฒ่า แม่เฒ่าเป็นเสาหลัก ...แต่มีความยากลำบากทางพื้นที่ ธรรมชาติ ..แต่ก็อยู่ร่วมกัน ง่ายๆ ..
- มาสมัยที่สังคมซับซ้อนมากขึ้น หมู่บ้านปรับตัวด้วยแรงดันจากภายนอกเป็นหลักและภายในบ้างจนมาอยู่ในสภาพปัจจุบัน หมู่บ้านยังคงหลายอย่างอยู่ มากบ้างน้อยบ้าง เช่น วัฒนธรรม ประเพณี หลายอย่างก็หลุดรุ่ยจนไม่เหลือหลอซากเดิมแล้ว
- พวกเราเป็นส่วนหนึ่งด้วยที่มาจากภายนอกมาผลักมาเปลี่ยนแปลงเขา (ตั้งใจว่าเป็นสิ่งที่ดี ดีในสายตาเรา) เลยต้องคิดหนักว่า งานพัฒนาที่เป็นแบบโครงสร้างใหญ่ๆ มันต้องปรับมากทีเดียวหากใช้ฐานหมู่บ้านเป็นตัวตั้ง มิใช่เอานโยบายรัฐเป็นตัวตั้ง หรืออย่างน้อยก็เอามาผสมผสานกันโดยเอาหมู่บ้านนำหน้า
- หรือว่ากระแสน้ำเชี่ยวกราดเกินกว่าจะหันหัวเรือกลับลำซะแล้ว
- เราไปสัมผัสอดีตของหมู่บ้านแล้วได้ความรู้สึก และจิตสัมผัสชนบทมากขึ้นนะ..