ไม่ระบุ
สวัสดีค่ะ
อันที่จริง รูปแบบของหัวหน้างาน ก็ขึ้นอยู่กับลักษณะงานตอนนั้นด้วยค่ะ ถ้าแผนกเรา เพิ่งจะก่อรูป เราเอง คงต้องเป็น leaderเต็มรูปแบบ+สอนงาน อบรมงานลูกน้องที่มี ให้คุ้นเคยและทำงานได้ดีขึ้น ดีขึ้น ช่วงนี้เราต้องเหนื่อยมากค่ะ
และตัวเราเอง คงต้องทำตัวเป็นตัวอย่าง โดยไม่ทำตามคำสั่งของหัวหน้าเหนือขึ้นไปแต่อย่างเดียวเหมือนกัน แต่ตรงนี้ ต้องมีศิลปะมากหน่อย รับรองได้ผล เขาก็เด่น เราก็ดี ไม่มีอะไรเสียเลย
พี่เองตอนเริ่มต้นทำงานที่รัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่ง พี่จะพยายามทำผลงานให้ดีๆ มีideaกระฉูดอยู่เรื่อยๆ แต่มอบให้ ว่าเป็น ความคิดมาจากหัวหน้าเราอีกทีค่ะ เขาชอบมาก ต่อไป พี่ กลายเป็นคนโปรด ของเขา(จริงๆ พี่เป็นคนโปรด ของหัวหน้าทุกคน ตลอดเวลาที่อยู่ที่รัฐวิสาหกิจ...มีเคล็ดลับ)
และสามารถนำเสนอความแปลกใหม่ การพัฒนางานมาสู่ แผนกเราได้
จนในที่สุด เราก็สามารถแยกแผนกมาเป็นงานของเราเองอย่างเต็มรูปแบบ
คราวนี้ อยากทำอะไร ก็ทำเลย แถมมีนายเก่า คอยback up ให้อีกต่างหาก นายได้ดีเพราะลูกน้องนะคะ เพราะ เขาได้รับการเลื่อนขั้นให้สูงขึ้นไปค่ะ
ต่อมา ก็ใช้วิธี ปกครองแบบให้โอกาสลูกน้อง มีความเมตตาสูง และ ให้ผิดเป็นครู นอกจากผิดซ้ำซาก ตอนนี้ ทุกคนกำลังจ้องมองว่า ถ้าปล่อยให้เราบินเดี่ยวแล้ว จะไหวไหม
ต่อมาก็กลายมาเป็นผู้นำ นักพัฒนา ต้องใช้แรง ใช้พลังส่วนตัวค่อนข้างสูง ในการพัฒนาคน และพัฒนางาน พยามสร้างบรรยากาศว่า การทำงานเป็นเรื่องธรรมดา เหมือนพักผ่อน ไม่เครียด สนุกในการทำงาน ได้รับความร่วมมือดีค่ะ ไม่มีใครชอบเครียดหรอก ต้องกระตุ้น ให้ ทำงานด้วยใจ
ต่อมา พี่สบายขึ้น ทำตัวเป็น CEO เต็มรูปแบบ เดินทางต่างประเทศ ไปเป็นกรรมการโน่นนี่ บางทีไม่ได้ มาที่ทำงานเลย มอบหมายให้ลูกน้องทำงาน โดยไม่ใช้อำนาจ ให้ทุกคนมีส่วนร่วม มีรางวัลให้ตอบแทนพิเศษด้วยค่ะ
สรุป.....พี่ว่า ทุกคนก็มีสไตล์ของตัวเองนะ.....และมันต้องมีศิลปะทีเดียว ยิ่งทำงานราชการ ต้องมีศิลปะให้มาก พอดี เคยทำงานรัฐวิสาหกิจมาจะทราบ ไม่มีหัวหน้าคนไหน ชอบให้ลูกน้องเด่นกว่าหรอก แต่ในกรณี พี่เอง พี่ยอมปิดทองหลังพระค่ะ คนอื่นอย่างไรไม่ทราบ แต่ ของพี่ได้ผลมากๆ ยังรักกันดีกับผู้บังคับบัญชาเก่าๆ จนบัดนี้ค่ะ นัดทานข้าวกันเสมอ
แค่ เป็นน้ำจิ้มนะคะ จากประสบการณ์ จริงๆมีมากกว่านี้เยอะ แต่ ไม่เหมาะ จะเขียนลงค่ะ พออ่านได้ไหมคะ