เรียน อาจารย์ เพชรากร

กระผมคิดว่าในโลกปัจจุบันนี้มีแต่คนทำงานเพื่อหน้าตาของตนเองมากกว่าการทำงานเพื่ออดุมการณ์ และมักแต่หวังผลประโยชน์จากการที่เราเสียผลประโยชน์ของตนเองไปแล้วทั้งสิ้น  คนทุกคนมีความต่างกันอาจเกิดจากประสบการณ์การเรียนรู้ การวิเคราะห์ การได้เห็นสิ่งต่างๆมากกว่ากัน ได้ทดลองแล้วเก็บมาดัดแปลงใช้ในชีวิตคนนั้นก็จะมีประสบการณ์มากกว่าคนที่ได้แต่พูดแล้วไม่เคยได้ทำอะไรเลย แต่คนทุกคนควรรู้จักหน้าที่ของตนเองในการยึดมั่นในอุดมการณ์ของการรับผิดชอบหน้าที่ของตนเอง รู้ว่าตนเองควรทำอะไร ณ จุดที่เรายืนอยู่ แค่นี้ผมก็ว่าน่าจะเพียงพอกับการพัฒนาได้นะครับ การเปลี่ยนแปลงคนอื่นมันเป็นเรื่องที่ยากมากแต่เรื่องที่ง่ายที่สุดคือเราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเราเอง