สวัสดีค่ะอาจารย์แผ่นดิน

• คำนี้ได้ใจเลยค่ะ " เสมือนการไม่เป็น “กบฏ”  ต่ออารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของตนเอง "  เขียนอย่างที่เป็นเรา  ในสไตล์ที่เราอยากบอก  อยากเล่าใช่มั๊ยคะ
• จะพยายามเขียนต่อค่ะ    จะพยายามไม่เขิน/กลัวที่จะเขียน  โดยอาศัยพื้นฐานขอแค่มีความสุขที่จะเขียน  คงทำได้ไม่ยากนะคะ 
• แต่โดยความจริงแล้ว  ความรู้สึกนั้นมักจะเกิดกับการเป็นสมาชิกบล็อกช่วงใหม่ๆ แน่นอนค่ะ  ดีที่มีกำลังใจจากบล็อกเกอร์ใจดีทั้งหลายช่วยเข้าไปร่วมแจม  แสดงความคิดเห็นให้พออุ่นๆ ใจ  เลยต่อยอดกันไปได้เรื่อยๆ  เลยประมาณว่าเวลาเจอใครเข้ามาใหม่ชอบเข้าไปเพื่อให้ความรู้สึกที่ดีกับเค้าเหมือนอย่างที่ตนเองเคยได้รับจากเหล่าบล็อกเกอร์คนก่อนๆ 
• (งานนี้ต้องแอบขอบคุณ อ.ขจิต ค่ะ  ที่ทำให้มีบันทึกออกมาเรื่อยๆ เนี่ย....เพิ่งโดนกระทุ้งเมื่อไม่นานมานี้เองเลยล่ะค่ะ  สำหรับพ่อยอดชายคนนี้  ขยันจริงๆ ที่ไปหาคนโน้นคนนี้อยู่ตลอด  แต่ตอนหลังเจออาจารย์แผ่นดินบ่อยเหมือนกัน  ขอบคุณนะคะ )