ทำไมบ้านเมืองเรามันถึงได้วุ่นวายอะไรขนาดนี้นะ ดูๆไปก็ไม่แตกต่างจากการแย่งชิงด้านวัตถุเลย ทำไมไม่คิดที่จะสร้างสรรค์ด้านศักภาพของมนุษย์บ้างนะ ด้านจิตใจ ปลูกฝังจิตใต้สำนึกที่ดีงาม จากเบื้องบนสู่เบื้องล่าง สร้างความรักให้แน่นแฟ้น สร้างความสามัคคีให้เป็นปึกแผ่น ดูเยี่ยงอย่างผึ้งตัวน้อยๆสิ หรือว่าตัวต่อสิมันก็ทำงานไม่แตกต่างมนุษย์เลย บางตัวทำหนัก บางตัวไม่ได้ทำเช่นกัน มนุษย์ซะอีกที่มีดีกว่ามันคือมีธรรม แต่หาที่จะใช้ธรรมนั้นให้มีค่า แต่กลับโทษกันไปกันมาว่าคนโน้นกินบ้าน คนนี้กินเมือง อิจฉาริษยา เกิดความมักใหญ่ใฝ่สูง ต่างคนก็ไม่คิดที่จะยอมกัน ไม่ส่องลงมาเบื้องล่างว่า คนที่อยู่ข้างล่างเค้าแหงนหน้าตะเกียกตะกายแทบจะขาดใจดั่งคนที่กำลังจะจมน้ำมะลำมะล่อ ประเทศชาติกว้างใหญ่ขนาดนี้ยังมามัวแต่จะจับผิดกันงั้นเหรอ เพราะผู้นำเป็นแบบอย่างงี้สิประชากรมันถึงเอาแบบอย่างเมื่อไหร่ก็ตามที่ผู้นำเป็นอย่างไรประชากร หรือผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาก็จะเป็นเยี่ยงนั้น การลงมติ หรือการเลือกตั้งจะซักกี่ครั้งก็ตามมันก็จะเป็นอย่างนี้เสมอๆ ตราบใดที่ศักภาพของความเป็นมนุษย์เราจะตกต่ำอย่างนี้และจะดิ่งลงเรื่อยๆฉันเป็นคนไทยคนหนึ่งที่ดิ้นรนเพื่อปากเพื่อท้องไม่อยากยุ่งซักเท่าไรแต่สิทธิของความเป็นมุษยชาติมันมีอยู่ในตัวของทุกคน หากเป็นไปได้ฉันอยากที่จะทำตามพระประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแต่เพียงพระองค์(พระอาญามิพ้นเกล้าที่ข้าพพระพุทธเจ้าเอ่ยพระนามของพระองค์) ด้วยความจงรักภักดีต่อประเทศชาติ