ความกตัญญูรู้คุณผู้บังเกิดเกล้าเป็นสิ่งที่ดี... แต่ละคนโชตดีแตกต่างกันไป..  การได้ตอบแทนบุญคุญพ่อแม่ ถือว่าเป็นโชคดีอย่างหนึ่ง ซึ่งน้อยคนนักจะมีโอกาสได้ตอบแทน ไม่ว่าจะด้วยภาระการงาน, ความสำนึกในบุญคุณ, ความรักความเมตตาซึ่งแต่ละคนก็จะแตกต่างกันไป..  หลายๆ คนไม่มีโอกาสดีดังเช่นที่เราได้กระทำ.. นั่นมิใช่เพราะว่าพ่อแม่เค้าแข็งแรง.. แต่อาจจะเป็นได้ว่าเค้ายังไม่เห็นคุณค่าของคนที่ให้กำเนิด.. (แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเค้าเป็นคนเลว แล้วเราเป็นคนดีนะ.. แต่เราโชคดีต่างหากล่ะ...อิอิ)  ...

ดังนั้น เราก็เป็นคนโชคดีคนหนึ่งที่

1. เราโชตดี เพราะ...เรารู้จักสำนึกในบุญคุณผู้ให้กำเนิด

2. เราโชคดี เพราะ...เราเห็นคุณค่าความเป็นคน ซึ่งมีทั้งรัก ทั้งห่วงใย ทั้งความอาทรผู้ที่ตนรัก

 3. เราโชคดี เพราะ...เราได้ทำวันนี้ให้กับคนที่รักเรา (และคนที่เรารัก) ได้อย่างเต็มกำลัง และดีที่สุดแล้ว..เรามี (เราได้รับ)  ความภาคภูมิใจในตัวเราแล้ว (ในขณะที่คนอื่นๆ ยังไม่สามารถหาอะไรมาให้ภาคภูมิใจตนเองได้ดังเช่นเรา)

4. เราโชตดี เพราะ...การทำให้พ่อแม่มีความสุข ถือเป็นสิ่งสูงสุดอันประเสริฐของชีวิตลูกคนหนึ่งที่พึ่งกระทำ (ซึ่งลูกหลาย ๆ คน เลือกที่จะไม่ยอมทำ) 

5. เราโชตดี เพราะ.. เชื่อแน่ว่าเราจะไม่มานั่งเสียใจภายหลังหากพวกเค้าจากเราไป (ไม่เหมือนคนโชตร้ายคนอื่นๆ ที่ต้องเสียใจภายหลังจากที่เสียคนที่รักตนเองไปแล้ว.. ซึ่งอดีตไม่สามารถแก้ไขได้)

6. เราโชคดี เพราะ..กำลังใจเป็นสิ่งสวยงาม และเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ การได้รับกำลังใจจากคนที่เรารัก ถือว่าเป็นยาขนานวิเศษที่ดีกว่ายาขนานใด ๆ ในโลก.. การที่เรามีโอกาสให้กำลังใจใครสักคน (โดยเฉพาะคนที่รักเรา) ถือว่าเรามีโชคดีมากๆๆๆๆจริงๆๆๆ....ฮ่ะฮ่ะฮ่าาาา 

ฯลฯ 

หากทุกคนทราบอย่างนี้แล้ว จงเร่งทำความดีตอบแทนผู้มีพระคุณเถิด แล้วคุณจะรู้ว่าสวรรค์บนดินนั้นมีจริง...

ขอให้ทำดีต่อไปนะ...สู้เขาไอ้มดแดง.. (เรื่องเดียวกันหรือเปล่าเนี่ย???)