"ก้าวไปเถิด    เพื่อนยา   ผู้กล้าแกร่ง

       จงก้าวไป         ด้วยแรง    แข็งขยัน

       ทางข้างหน้า    แม้พงป่า   หรือผาชัน

        จงฝ่าฟัน        จนกว่า     จะได้ชัย.."

      ผมจำกลอนบทนี้จนขึ้นใจมาเกือบ 20 ปี เพื่อนครูอาสาท่านหนึ่งเขียนติดไว้บนกระดานดำ ไม่รู้ว่าใครแต่ง แต่เมื่อได้นึกทวน..ทำให้มีกำลังใจ  ขอมอบไว้เป็นกำลังใจสำหรับคุณชายขอบและคนชายขอบทุกๆ ท่านต่อไปนะครับ