"ก้าวไปเถิด เพื่อนยา ผู้กล้าแกร่ง
จงก้าวไป ด้วยแรง แข็งขยัน
ทางข้างหน้า แม้พงป่า หรือผาชัน
จงฝ่าฟัน จนกว่า จะได้ชัย.."
ผมจำกลอนบทนี้จนขึ้นใจมาเกือบ 20 ปี เพื่อนครูอาสาท่านหนึ่งเขียนติดไว้บนกระดานดำ ไม่รู้ว่าใครแต่ง แต่เมื่อได้นึกทวน..ทำให้มีกำลังใจ ขอมอบไว้เป็นกำลังใจสำหรับคุณชายขอบและคนชายขอบทุกๆ ท่านต่อไปนะครับ