Ka-Poom

 http://gotoknow.org/blog/knowledge-construction/118485

 และนี่ก็เป็นสิ่งที่ท้าทายต่อเส้นทาง... การเรียนรู้ของบุคคลที่ดิฉันมองว่า สักวันหนึ่งเราจะก้าวไปถึงแก่นแห่งปรัชญาการเรียนรู้ ที่ก่อเกิดการเรียนรู้จริงๆ...และทุกอย่างหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่แยกส่วนหากแต่เป็นทั้ง “ตัวความรู้และชีวิต” หลอมรวมเป็นหนึ่ง...  เฉกเช่น ดอกเตอร์ทางเกษตรก็สามารถทำนาได้ผลผลิตที่ดีและมีคุณภาพ หรือนักวิชาการทางการสาธารณสุขเป็นผู้มีสุขภาพที่ดีทั้งกายและใจ หรือผู้ทำงานทางด้านสุขภาพจิตเป็นผู้ที่เข้าใจในชีวิตและมีจิตใจที่เบิกบานผ่องใส ต่างๆ เหล่านี้ จะเป็นสิ่งสะท้อนออกมาให้เห็นได้ว่า “ความรู้” ที่บุคคลนั้นมีสามารถนำมาใช้ได้จริง... ไม่ได้ตั้งไว้เป็นเพียงตัว “ความรู้”... นักวิจัยเก่งกาจแค่ไหนหาก “ตนเอง” ไม่สามารถนำมาใช้ได้เองอย่างถ่องแท้... ความเป็นวิชาการนั้นก็ย่อมจะก่อเกิดประโยชน์ที่แท้จริงได้น้อย