ขอบพระคุณค่ะ
หนูได้ข้อคิด เตือนสติตัวเอง ทุกครั้งที่ำิแวะมาิอ่านคำสอนของอาจารย์ค่ะ

ในเวลาที่คนเราเจอทุกข์ ประสบกับสิ่งที่ไม่ชอบใจ
เรามักคิดว่้าปัญหาของเรานั่นเป็นเรื่องใหญ่ ใหญ่จนทนไม่ไ้ด้ หนักหนากว่าคนทั้งโลก โลกช่างไม่ปราณีกับเรา
ก็เพราะเราหลุดจากธรรมะ เผลอปล่อยจิตออกนอก
ทำให้บางคนอับจนหนทางที่จะฝ่าฟันปัญหา คิดสั้นที่จะหาทางเพื่อหนีปัญหาไปให้พ้นๆ

หนูจะหมั่นเจริญสติ ตามแนวทางที่อ.ได้สอนไว้ค่ะ
เพราะทุกสิ่ง ก็ล้วนเป็นอนิจจัง 
ไม่มีอะีำไีรที่จะอยู่กับเีราตลอดไป 
ไม่ว่าจะความชอบใจ ไม่ชอบใจ ความสุข สุด สุด
แม้แต่ ปัญหา หรือ ทุกข์ ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามา
มันแวะมาทักทาย ให้เราได้ทุกข์ ได้เรียนรู้ซักพัก แล้วมันก็ไป
และหนูก็มองเห็นความเข้มแข็งของตัวเองเติบโตขึ้นทุกครั้ง
หลักจากที่อดทนจนทุกข์มันจากไป 
และหวังว่ามันจะเป็น "ความเข้มแข็ง" ที่ไม่ใช่ "แข็งกระด้าง" ค่ะ 

 หนทางไกลๆ มืดๆ ก็สว่างพอให้เดินต่อไปได้ทุกครั้งที่มีแสงธรรมนำทางค่ะ

ขอบพระคุณค่ะ อ.พิชัย