เศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวทางที่วิเศษสุดของชาวอีสานทุกจังหวัดอยู่แล้ว แต่ขาดอย่างเดียวเท่าที่ได้สัมผัสชาวอีสานขาดความภาคภูมิใจในพื้นถิ่นของตัวเอง ไม่กล้าเปิดเผยตัวเองว่ามาจากภาคอีสาน  กลัวคนที่เขาชอบดูถูกคนอื่นดูถูกว่าเป็นบ้านนอกที่สำคัญ “กลัวถูกหาว่าเป็นลาว”  แต่หารู้ไม่ว่าคนลาวอันหมายถึงคนทางภาคอีสาน มีสิ่งที่ดีๆอยู่ในตัวเองที่ภาคอื่นไม่มีตั้งมากมายรวมถึงความติดดิน ดำเนินชีวิตแบบไม่ฟุ้งเฟ้อ  ไม่ขี้เกียจเพราะคนอีสานส่วนมากขยัน แต่ขาดการจัดการชีวิตคือความรู้ ที่จะมาใช้ในการดำเนินชีวิต ไม่รู้จักออม มีเท่าไหร่กินให้หมด  แต่ที่สำคัญคนอีสานใจดี  ไม่ชอบมีเรื่องทะเลาะกับใครจนถูกมองว่าโง่ และบวกคำว่าเซ่อเข้าไป จนกลายเป็นที่ตลกขบขัน และไม่รู้จักใช้คำพูด คำจาที่มีมารยา แทรกเข้าไปในชีวิตประจำวัน คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้นแบบ “เว้าซื่อๆ”  หรือใครคิดว่าคนอีสานเป็นอย่างไร