พิชัย กรรณกุลสุนทร เจ้า

เห็นสายตาอาจารย์มองรองเท้าตอนนั้น...นึกๆเหมือนกันค่ะ ว่าอาจารย์ต้องคิดอะไรอยู่แน่ๆ ...

อิอิ......ไปวัดเอารองเท้าเก่าไป....มิน่าละคะ ตามวัดถึงมีแต่รองเท้าแตะเก่าๆ...

วันก่อนไปวัดอรัญวิเวก...รองเท้าแตะเข้าห้องน้ำของวัดทำสัญลักษณ์แหว่งหัวไว้ด้วยค่ะ....อิอิ

ตอนที่ยืนดูรองเท้ากับน้องแก้ว ก็ยังคุยกันว่า กลุ่มในห้องจะเป็นใครบ้างเน้อ ...

และเราก็เห็นเหมือนกันว่า  หัวรองเท้าส่วนใหญ่ก็หันไปห้องประชุม...แสดงว่าคนมาร่วมประชุมคงมีบางสิ่งที่คล้ายคลึงกัน..มีทิศทางไปด้วยกันเกือบทั้งหมด...

ตอนหลังก็ทราบว่า เจ้าของรองเท้าทั้งหมดมาจากองค์กรเดียวกัน....แต่ต่างกันที่ตำแหน่งงาน

เลยนึกไปถึงการจัดการในองค์กร การบริหารคนที่แตกต่างแต่มุ่งจุดประสงค์เดียวกัน....ไปโน่นเลยค่ะ. ^___^

.......