แหม! หนูจันทรรัตน์มีมุมมองเหมือนอาจารย์เปี๊ยบเลย

ครั้งแรกที่เห็น...อาจารย์ก็ว่าจะถ่ายมาเขียนบันทึกแล้ว บังเอิญกล้องไม่อยู่กะตัวและมัวไปกำกับเรื่องอื่น

แต่สะดุดใจและสะดุดตา เหมือนอย่างหนูเห็นและคิดนี่แหละ

ปกติจะไม่ค่อยเห็นแบบนี้ เคยเห็นแต่ในวัดครับ

อาจารย์เคยถ่ายเอาไปสอนเด็ก :)

เป็นเชิงประจักษ์ เขาจะสำนึกและติดตัวไป เวลาถอดรองเท้าจะได้ระลึกถึง

แต่ในภาพนี้ มีทั้งความต่างทางจิตใจ วินัย อุปนิสัย เพศและบ่งชี้ถึงพื้นเพที่มาของบุคคลต่างๆได้อย่างดี

สมัยก่อนเขาเตือนกันว่า เวลาไปวัดให้ใส่รองเท้าคู่เก่าไป...เพราะถอดแล้วมักจะหาย

อีกฝ่ายก็บอกกันว่า เวลาไปวัดเอาคู่เก่าไป แล้วใส่คู่ใหม่กลับมา(อยากได้ยี่ห้ออะไร เลือกตามใจชอบ:)

ตอนอาจารย์บวช อุปฌาจารย์สอนโดยทำให้ดูคือ เวลาถอดรองเท้า เรียงเรียบร้อย วางพ้นทางเข้าออกแล้วหันรองเท้าออก เวลาขาออกใส่ได้สะดวก ไม่ต้องหันหลังใส่ครับ :)