SAWADEE  คุณแหวว อ่านบล็อกแล้วเพลินไปเลย กับทริปนี้สงสัยอาจจะมีบางคนจัด ทริปย้อนรอยดูทุ่งดอกกระเจียว พักที่บ้านไร่อิงดอย ชัยภูมิ( ไม่รู้คุณแหววไปแอบรับค่าโฆษณามาหรือเปล่า เล่าซะเห็นภาพพจน์ชัดแจ๋ว  )    

 เป็นการอ่านเรื่องการท่องเที่ยวที่แปลกประหลาดที่สุดตั้งแต่เคยอ่านและเคยไปมาทั้งที่ก็ไปเที่ยวมามากทั้งในและต่างประเทศแต่ไม่เคยได้สัมผัสกับประสบการณ์ทางจิตที่หล่อหลอมกับธรมมชาติเป็นหนึ่งเดียว ความงามของดอกไม้และธรรมชาติที่คุณแหววรู้สึกด้วยจิตวิญญาณความอ่อนโยนนั้น เป็นความงามที่ผมไม่ค่อยได้สัมผัสบ่อยนักและไม่ลึกซึ้งมากนัก  เพราะแต่ละทริปที่เราไปเที่ยวเรามักจะมีจุดหมายที่การ พบเห็นสิ่งแปลกใหม่ สวยงามและต้องการคาดหวังว่าความงามนั้นๆต้องมากขึ้นเรื่อยด้วย จึงนับว้าเป็นความคิดที่เข้าท่าที่เดียวกับความสุขที่เกิดจากงาน ความสุขที่เกิดจากสิ่งเล็กๆ รอบตัว ความสุขที่เกิดจากจิตวิญญาญ ความสุขที่ได้รับจากคนรอบข้าง ความสุขจากการมองโลกในแง่ดี

       ถือว่าเป็นการท่องเที่ยวในเชิงคุณภาพไม่ใช่เชิงปริมาณที่บางครั้งก่อให้เกิดทุกข์กับกายมากขึ้น

      สุดท้ายอ่านจบแล้วพบว่า ดอกกระเจียวบานในหัวในของผมแล้วละ  และเป็นประกายเล็กๆที่จะพยายามมองความงามรอบตัวให้ชัดเจนเป็นความสุขหล่อเลี้ยงกายและใจในการทริปในโอกาสต่อไป