ขอขอบคุณ อ.ทพ. ณัฐวุธ แก้วสุทธา มากนะคะ ที่เข้ามาอ่าน และขออนุญาติรบกวนไว้ล่วงหน้าเลยแล้วกันคะ......

ยินดีอย่างยิ่งจ๊ะ ศรัณยุ อ. ไม่แน่ใจว่าจะใช่ หมอ คนเดียวกันกับที่ อ. กำลังคิดถึงอยู่หรือเปล่าหนอ..... แต่ก็ดีใจและยินดีมากนะจ๊ะที่ร่วมแสดงความคิดเห็นและเอาประสบการณ์มาแลกเปลี่ยนกัน

สิ่งที่ อ. อยากให้ หมอ คิดในอีกแง่หนึ่งด้วยนะว่า สิ่งที่ หมอ ได้ยินมามันก็เป็นแค่คำบอกเล่าเท่านั้น เราไม่รู้ว่าความจริงแท้มันคืออะไร แต่การที่เราตัดสินเค้าไปแล้ว โดยฟังจากความข้างเดียวอาจจะไม่ค่อยยุติธรรมกับเค้าสักเท่าไรนักนะจ๊ะ คำพิพากษาจากคนในชุมชนที่ตีหน้าว่าเค้าเลว ว่าเค้าชั่ว มันก็เหมือนเป็นการฆ่าเค้าทางอ้อมแล้วนะ เราแน่ใจแค่ไหนกับการจะใช้กฎของสังคมนี้มาขีดและชี้ตีตราว่าเค้าผิด...... เรื่องอย่างนี้ละเอียดอ่อนนะจ๊ะ.....

อีกประเด็นที่ อ. อยากบอกย้ำพวก หมอ มากเหลือเกินว่า มันคงจะดีกว่านี้มากถ้าพวก หมอ ที่เป็นลูกศิษย์ของ อ. จะยึดมั่นและรู้อยู่แก่ใจตัวเองว่าอะไร คือ สิ่งที่ดีที่ควรทำ และไม่เอนเอียงไปทำในสิ่งที่ไม่ดี โดยมีข้ออ้างแค่ว่าก็คนอื่นเค้าก็ยังทำ หรือข้อแก้ตัวอื่นๆ........ เลือกที่จะยึดมั่นในสิ่งดีและที่สำคัญต้องเลือกที่จะทำมันด้วยนะจ๊ะ....

สุดท้าย อ. ก็ยังย้ำเหมือนเดิมนะจ๊ะว่าถึง อ. จะแนะนำ ปลูกฝัง ย้ำเตือน ในเรื่องพวกนี้มากแค่ไหน แต่คนที่จะเลือกที่จะเชื่อหรือเลือกที่จะทำก็คือตัวพวก หมอ เองนะจ๊ะ....

ขอบใจ หมอศรัณยุ มากนะจ๊ะที่มาแลกเปลี่ยน ยินดีมากจ๊ะ