ข่าวร้ายของอาจารย์ทำให้ใจหายแทนคุณพ่อคุณแม่ของน้องหมอท่านนี้นะคะ กำลังจะได้ชื่นชมความสำเร็จของลูกในอีกไม่นานเท่าไหร่ ต้องมาจบชีวิตแบบที่ไม่น่าเชื่อเช่นนี้ เราเป็นคนอื่นแท้ๆยังทำใจให้ปลงไม่ได้เลยค่ะ

อ่านถึงเรื่องอาจารย์เจษของอ.หมอแป๊ะแล้ว นึกถึงบุคลิกของท่านนะคะ ลูกชายของท่านอยู่ห้องเดียวกับลูกชายพี่ที่โรงเรียนมอ.ว.ตอนนี้ และเป็นเพื่อนคนแรกๆของลูกตอนที่เพิ่งมาแล้วเรียนอยู่แสงทอง ประทับใจวิธีการที่ท่านสอนลูกมากๆเลยค่ะ เป็นโชคดีที่เด็กๆเขารู้จักกันและเป็นเพื่อนพากันไปในทางที่ดีค่ะ เพิ่งทราบว่าท่านอ่านบล็อก GotoKnow ด้วย อยากให้ท่านมาเขียนเล่าแง่คิดดีๆในการใช้ชีวิตและการเลี้ยงลูกของท่านบ้างจังนะคะ