สวัสดีค่ะครูเสือ

ภาพวงจรที่ให้มาในข้อคิดเห็นเนี่ยเด็ดขาดและ ชัดเจนจริงๆ ค่ะ ถ้าไม่อยากให้วงจรยังเป็นวงจรที่หมุนวนเช่นนั้นอยู่ ก็คงจะต้อง"หยุด"อย่างที่ครูเสือ ว่าไว้เลยค่ะ

บันทึกนี้ตั้งใจเขียนเพื่อให้ผู้อ่านได้สังเกตเห็นอาการ"ดัง" ของจิตใจของเราค่ะ จะได้รู้ว่าอาการ"ดัง" ที่ว่านี้คืออาการพร่องของจิตที่ไม่มีวันเติมเต็มด้วยเงิน ความต้องการหรือกิเลสตัณหาใดๆ เหมือนน้ำรั่วนั่นแหละค่ะ ถ้าจะเติมจิตให้เต็มกลับต้อง"หยุด" โดยการซ่อมก๊อกไม่ให้รั่วแทน

ขอบคุณที่เข้ามา ลปรร อย่างรวดเร็วนะคะ (สงสัยวันนี้ อ.ขจิต ยังไม่ on-line ^ ^ )