สวัสดีค่ะพี่แอมป์
บันทึกนี้ของพี่แอมป์ทำให้เบิร์ดยิ้มด้วยความสุขใจ เพราะเบิร์ดกำลังมีปัญหาว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี ดี๊ ดี..
“หาตัวเองให้เจอ...... แล้วก็จงมีความสุขในแบบที่ตัวเองเป็น”เราจะเขียนได้อย่างมีความสุขที่สุด ก็ต่อเมื่อเราได้เขียนอย่างเป็นตัวของตัวเอง
แต่เราจะเขียนได้ดีที่สุด ก็ต่อเมื่อเราลงมือเขียน และเขียนต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง จนกว่าจะรู้สึกว่าเราเขียนดีแล้ว และนั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่ ตราบใดที่เรายังมีความสุขที่จะเขียน และไม่ได้เขียนเอาเหรียญหรือเขียนเอาคะแนน ก็จงเขียนไปเถิด
ให้โอกาสตัวเองได้เขียนเรื่อยเจื้อยไปตามใจตัวเสียบ้าง.....
ความสุขมันอยู่ตรงนั้นแหละ : )
......................................................................
สว่างวาบเลยค่ะพี่แอมป์ ให้โอกาสตัวเองได้เขียนอะไรเรื่อยเจื้อย ตามใจตัวเองซะบ้าง..." ความสุขมันก็อยู่ตรงนั้นแหละ "...
อิ อิ อิ บันทึกต่อไปเบิร์ดจะลองเล่าเรื่อยเปื่อย ไม่งอก ไม่เส้น ไม่เกี่ยวกับอะไร ดูสักทีค่ะพี่แอมป์ อิ อิ อิ เก๊าะความสุขอยู่ที่หาตัวเองให้เจอแล้วมีความสุขในแบบที่ตัวเองเป็นนี่นา ย้าฮู้...ดีใจจริงๆค่ะ
ขอบพระคุณมากๆค่ะสำหรับทางสว่างที่พี่แอมป์ " ชี้ให้เห็น " นะคะ ..ขอบพระคุณมากค่ะ