สวัสดีค่ะพี่บางทราย 

       .....ที่ผ่านมาแอมแปร์ได้เห็นว่าในวันพระมีผู้ชายเข้าวัดน้อยมาก     ล่าสุดวันเข้าพรรษา มีพ่อแอมแปร์เป็นผู้ชายคนเดียว  เลยต้องนำสวดมนต์  (โดยมีแอมแปร์เป็นผู้เยาว์ที่สุด  หากไม่นับสามเณร)

       ที่นครฯ เท่าที่ทราบ  พระที่อยู่ประจำวัดก็มีน้อยลง  ที่สึกไปก็มาก  ขณะเดียวกันคนพุทธที่อยู่ประเทศเพื่อนบ้านติดแดนใต้ก็เดินทางมาบวชที่นี่เป็นจำนวนโขอยู่ในแต่ละปี 

        บันทึกนี้ทำให้แอมแปร์ตัดสินใจได้ว่า  จะเล่าเรื่องสามเณรเนปาลที่มาเรียนภาษาไทยที่บ้านสักที  เพราะดูจะมีอะไรเนื่องๆกันอยู่   ....ของเราจะลดน้อยถ้อยลงไป  (? )  .....ของเขากำลังพยายามสืบทอดอย่างไม่ย่อท้อ   เขาคงเข้าใจแล้วว่าต้องสืบทอด....    

        แอมแปร์มองสถานการณ์ในวัดอย่างคนนอกวัดนะคะ  นานๆจะไปวัดสักที  เพราะไม่ถนัดเรื่องพิธีกรรมใดๆ   แม่บ่นเอาเหมือนกันว่าไม่ต้องไปคิดอะไรมาก เราไปทำบุญ 
         แอมแปร์บอกว่าไม่ได้คิดมากอะไรเลย     แต่กำลังวิเคราะห์  : )

 รู้สึกจะว่าบ่นเรื่อยเจื้อยไปอีกแล้วค่ะพี่บางทราย  : )