สวัสดีพี่ส้ม

  • ก่อนอื่นคงต้องดูเป้าหมายที่ต้องการก่อนครับ "ทั้งนี้เพื่อให้สิ่งที่คาดหวังให้คนในองค์กรทำจนเกิดเป็นนิสัยในการทำงานที่ดีนั้น สะท้อนออกไปเป็นภาพให้คนนอกรับรู้เอกลักษณ์องค์กรของเรา"
  • "เตรียมข้อมูลล่วงหน้าเพื่อนำเสนอให้เป็นประโยชน์ในที่ประชุม" มีการถกเถียงกันอย่างมากว่า ไม่เข้าใจว่าเป็นพฤติกรรมที่แสดงออกถึงความมุ่งมั่นทุ่มเทในงานที่ตรงไหน  เพราะไม่ใช่พฤติกรรมที่คนไทยทั่วไปเขาทำกัน
  • จากที่เขียนมาข้างต้นย่อมแสดงให้เห็นแล้วว่าผู้พูดเองยังอาจจะหลงประเด็นได้ครับ
  • การที่จะให้เกิดเอกลักษณ์ที่จำได้ดีนั้น ผมว่าความแตกต่างจากสิ่งทั่วไป สามารถทำให้คนภายนอกรับรู้ได้ดีที่เดียว
  • แต่ก็ต้องยอมรับครับว่าบางที่ประชุมเยอะจริงๆ ครับ จนทำให้บางครั้งการเตรียมข้อมูลค่อนข้างยากเหลือทน เช้าประชุม เย็นประชุม อาจมีต่อดึก
  • ดังนั้นถ้าสามารถลดเวลาลงได้ เน้นสาระสำคัญจะช่วยได้มากครับ
  • ครั้งแรกอาจเหนื่อยหน่อย แต่เมื่อเข้าที่น่าจะเร็วขึ้นครับ
  • สำหรับพฤติกรรมที่แสดงออกถึงความทุ่มเทในการทำงานนั้น (ตอบยากเหมือนกันครับ) เช่น มาเร็ว กลับดึก หรือว่ากินข้าวเสร็จมาทำงานต่อเลย ดูแล้วมันอาจจะไม่น่าจะใช่นะครับ สำหรับตอนนี้ที่คิดออกก็คิดแบบเดียวกับตัวอย่างที่พี่ส้มยกมา คนอื่นไม่ทำ แต่เราทำ และเป็นสิ่งที่ดี ลดเวลา ลดเรื่องไร้สาระที่ต้องมาเถียงกันกับข้อมูลที่ตัวเองไม่รู้ และเพิ่งมาได้ยิน
  • สำหรับผมเองคงอยู่ที่ใจมากกว่าครับ และความสำนึกในความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนเองรับมา
  • แต่สำหรับองค์กรแล้ว ก็คงต้องให้ความเชื่อมั่น มีใจให้กับผู้ปฏิบัติงานก่อน ก่อนที่จะให้ผู้ปฏิบัติงานมีใจทุ่มเทให้ครับ
  • เขียนมากเดี๋ยวจิตเกิดอีก พอก่อนดีกว่า
  • อาทิตย์หน้าไป Project Base ที่อัมพวา ถ้ามีเรื่องเด็ดๆ จะเอามาฝากครับ
  • เดือนหน้าย้ายกลับเข้าบ้านแล้ว อาจจะได้เขียน blog มาขึ้นครับ (หมดโควต้าห้องพักฟรีแล้ว ฮิฮิฮิ) เป็นคนกรุงเทพก็แบบนี้แหละครับ ทำงานปริมณฑล ถึงแม้บ้านจะไกล 40 50 km ก็ถือว่าอยู่ในที่เจริญ ค่าที่พักไม่มี สำหรับคนจังหวัด ก. ทำงานที่จังหวัด ก. บ้านห่างบริษัท 40 50 km ก็ถือว่าทำงานในที่ทุรกันดาร  มีเงินพิเศษเพิ่มให้ เทียบเวลาแล้วจากบ้านไปทำงานที่จังหวัด ก. ยังเร็วกว่ามาบริษัทเลย ต้องทำใจครับอยู่ในที่เจริญ รถมาก ก็ต้องช้าเป็นธรรมดา เสียดายอย่างเดียวเวลาที่จะทุ่มเทให้คงเสียไปกลับการเดินทาง ฮิฮิฮิ (ไม่มีอีกแล้วที่จะกลับหลัง 2 ทุ่ม) ตายแล้ว! จิตเกิดจนได้ ฮิฮิฮิ