P

sasinanda

ขอบคุณค่ะที่ติดตามอ่านบันทึก

ขอบคุณค่ะที่ช่วยแนะนำและให้ความรู้ด้วยว่า ทำทานแล้วเราโลภน้อยลง รักษาศีลแล้วเราโกรธน้อยลง และทำภาวนาแล้วเราหลงน้อยลง 

การทำทานเป็นสิ่งเดียวที่จะต้องเสียเงิน  เราสามารถทำบุญอย่างอื่นโดยไม่เสียเงิน แต่ดูเหมือนเวลาพูดถึงทำบุญ คนก็มักจะนึกถึงแต่ทำทาน

 

ไม่มีรูป

เพิงชุมพวง

ขอบคุณค่ะที่เข้ามาเยี่ยมและเสนอข้อคิดเห็น

อย่างที่พูดไปข้างต้นนั้นแหละค่ะ ส่วนใหญ่เรามักจะนึกถึงแต่ว่าการทำบุญคือการทำทาน  ส่วนการที่จะทำให้ส่งเสริมอนุโมทนาความดีกับคนอื่นนั้นมีมากขึ้นนั้น  ตัวอาจารย์เองก็จะเริ่มที่ตัวอาจารย์เองก่อนค่ะ  เราไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าทำไมคนอื่นไม่เป็นอย่างนั้น ไม่เป็นอย่างนี้  เปลี่ยนตัวเอง เราว่ามันยากแล้ว เปลี่ยนคนอื่น ยากกว่าค่ะ  ทำอะไรเท่าที่เราพอทำได้ น่าจะดีกว่า และไม่เสียเวลาของเราด้วยค่ะ :)