สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต หัวข้อการเสวนาน่าสนใจและจะเป็นประโยชน์มาก ตัวเองอาจไม่มีโอกาสไปร่วมงาน อยากฝากประเด็นหนึ่งคือ ทำอย่างไรภาควิชาการจะทราบได้ว่าประเด็นใดในท้องถิ่นที่กำลังต้องการงานวิจัยไปช่วยเหลือ และมีความรู้ที่เป็นที่ต้องการไปจับคู่ เพื่อให้งานที่ชาวบ้านทำอยู่พัฒนาขึ้นในทิศทางที่ไม่พาเขาหลงเข้าไปในกระแสทุนนิยม จนสู้ไม่ชนะ

ตัวอย่างเรื่องหนึ่งที่เพิ่งไปเห็นมาคือ มีครอบครัวหัตถกรรมทำเครื่องมุก(โตก พาน ตะลุ่ม) แห่งหนึ่งเขาทำมายาวนานกว่าสามสิบปี ปัญหาที่เราเห็นคือ ฝุ่นจากการเจียรเปลือกหอย คนทำก็ไม่ได้มีเครื่องป้องกัน เมื่อเป็นงานในครอบครัวเขาก็ไม่ได้คิดเรื่องฝุ่นที่จะออกไปบ้านใกล้เคียง และกลิ่นของสีที่ใช้เช่นกัน พี่มองว่าการวิจัยว่าฝุ่น ปริมาณฝุ่น ที่เกิดขึ้นจะมีอันตรายหรือไม่เพียงใด เพื่อให้มีการช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ จะช่วยต่อลมหายใจของหัตถกรรมในครัวเรือนได้

คือพี่มองว่าต้องมีฝ่ายวิชาการไปมองหาโจทย์วิจัยในชุมชน ท้องถิ่นด้วย ไม่ใช่ตั้งโจทย์มาจากข้างนอก และผู้วิจัยต้องทำเชิงรุก ไม่ใช่รอให้ชาวบ้านเป็นฝ่ายกระเสือกกระสนหาความช่วยเหลือ หากทำอย่างนี้ได้ วิชาการกับชุมชนจะต่อกันติดดีขึ้น ว่ามั้ยคะ