สำหรับพระหนุ่ม-เณรน้อยแรกบวชเข้าพรรษานั้น การนั่งบาตรหัวษา ถือว่าเป็นประสบการณ์ครั้งแรกในการร่วมพิธีกรรมนอกวัด....
โดยมากหลายรูปก็ยังห่มจีวรไม่กระชับ ตอนฉันข้าวก็อาจหลุดลุ้ย ต้องคอยพยุงจีวรพลางฉันพลาง...สวดก็ยังไม่ค่อยจำ แม้บางรูปอาจพอจำได้บ้างแล้ว แต่จังหวะในการสวดก็ยังไม่ลงรอยตามแบบแผน...
โดยมากการนั่งบาตรหัวษา มักจะมีพระผู้ใหญ่หรือสามเณรที่บวชอยู่นานแล้วเป็นพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ... แต่บางคราว พี่เลี้ยงมีน้อย พระ-เณรแรกบวชจึงมักจะไปกนเอง... ญาติโยมผู้ใหญ่บางท่านก็ชอบหยอกล้อ (แซว)... ประมาณนั้น
เจริญพร