ผมเห็นด้วยที่ทำงานด้วยใจและใช้สติปัญญา รู้จับใช้ทรัยพากรที่มีอยู่อย่างคุ้มค่าตามบริบทของตัวเองเป็นสิ่งที่น่าจะทำให้งาน

"จงทำงาน ทุกชนิด ด้วยจิตว่าง ยกผลงาน ให้ความว่าง ทุกอย่างสิ้น
กินอาหาร ของความว่าง อย่างพระกิน ตายเสร็จสิ้น แล้วในตัว แต่หัวที
ท่านผู้ใด ว่างได้ ดังว่ามา ไม่มีท่า ทุกข์ทน หม่นหมองศรี
"ศิลปะ" ในชีวิต ชนิดนี้ เป็น "เคล็ด" ที่ ใครคิดได้ สบายเอย