สวัสดีค่ะคุณ jj

พอดีว่าดิฉันให้การบ้านเด็กๆไปเขียนอะไรต่อมิอะไรมาหลายหน  และหลายคนทำท่ารันทด บอกดิฉันเสียงอ่อยๆว่าไม่รู้จะเขียนอะไร 

ดิฉันรันทดกว่าเพราะเข้าใจดีว่าถ้าไม่มีข้อมูล ...เราจะเขียนไม่ออกเลย   และถ้าไม่มีอารมณ์...จะยิ่งเขียนไม่ออกใหญ่    ยิ่งถูกบังคับยิ่งเซ็งน่าดู  ยิ่งเทียบตัวเองกับคนที่เขียนได้  แต่เราเขียนไม่ออก  ยิ่งเบื่อชะมัด

ดิฉันเลยลองเขียนเรื่อยเจื้อยให้เด็กๆดู   ...เขาจะได้สบายใจว่าเราไม่ต้องเขียนเก่งเป็นเลิศ  แต่เขียนไปเรื่อยๆของเรา   ตามที่เรารู้สึก ....เขียนเองอ่านเองสนุกเอง...  ถ้าไม่สนุกเราก็แก้ใหม่  เพราะเราเขียนเอาไว้อ่านเองเพลินๆไป  

ดิฉันอยากบอกเด็กๆแบบที่คุณ jj พูดจัง  ไม่รู้เขาฟังแล้วจะสนุกไปด้วยไหม  แต่วันนี้ดิฉันคงโพสต์บทความตามใจไปเรื่อยๆก่อน ....คือโพสต์เองสนุกเองอะค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณ jj  (ตอนแรกดิฉันตกกะใจว่าทำไมลูกศิษย์เข้ามาเร็วอย่างนี้) และขอบคุณที่แวะมานะคะ       : )