- พี่ก็คิดถึงน้องนะครับผม ความจริงแล้วอยากเจอตัวเป็นๆ ที่ไม่ใช่ภาพหลอนๆ (ฮาๆๆๆๆ)
- รู้มั๊ยพี่ต้องอดทนขนาดไหน ขนาดที่เจอเค้าเขียนผิดๆ ถูกๆ ในคำศัพท์คำนึง ก็ไม่ปล่อยให้เค้าสะกดผิดนะ ดันคัดให้เค้าเหมือนเป็นเด็กอนุบาล (ทั้งๆที่อยู่มัธยมแล้วน่ะ) หัดคัดคำไทยเป็นแถวๆ ลงมาทั้งหน้ากระดาษน่ะ แบบนั้นเลยครับผม พี่ถึงบอกว่า ต้องอาศัยเวลาและความอดทนไงจ๊ะ แต่ตอนหลังหลายๆ คนเค้าก็ปรับตัวมากขึ้น พยายามมากขึ้นในการเขียนคำศัพท์ไม่ให้ผิดไป
- แล้วปากนี่บ่นตลอด "ลูกผิดซักตัวอักษรเดียวบางทีเปลี่ยนคำ/เปลี่ยนความหมายไปเลยนะลูก" เหนื่อยซะมากกว่าน่ะ
- แล้วกำลงจะโทษในระดับชั้นช่วงชั้นที่1 - 2 แล้วล่ะ ด้วยความที่เหนื่อยมากๆ เข้า แล้วมันหลายๆ คนไงเกือบยกห้อง
- พี่คงได้บุญไปแยะแล้วล่ะ ก็ส่วนใหญ่เด็กที่พี่สอนอ่อนทั้งนั้นเลยล่ะน้อง
- ว่าแต่ผมเถอะ เตรียมเอกสารอะไรไปถึงไหนแล้ว เรียบร้อยแล้วยัง ลุ้นนะครับผม
- เป็นห่วงน้องนะ