มีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้ "คนพลัดถิ่น" เป็นพลเมืองชั้นสองอยู่ตลอดเวลา อาจเป็นด้วยประเด็นความมั่นคง หรือประเด็นอื่นๆ ไม่อาจจะทราบได้...ทำให้ คนพลัดถิ่นเอง ไม่มีทางเลือกมากนักในการ "อยู่"

          ปัญหายาเสพติด ปัญหาการลักลอบเข้ามาทำงานโดยไม่ถูกต้องตามกฏหมาย ตลอดจนปัญหาอื่นๆที่ถูกผลักว่า เป็น "ผลผลิต" ของ คนเหล่านี้

          ความลำเอียง (Bias) แหล่งผลประโยชน์ ยังคงเข้มข้น ...ปัญหาที่ซับซ้อนก็กลายเป็นปมที่ยากเกินกว่าจะแก้ไข

          การที่นักพัฒนา "เข้าใจ เข้าถึง และพัฒนา" จึงเป็นดั่งยุทธวิธี ในการทำงานกับชุมชนให้สำเร็จและยั่งยืน

           "การเปิดใจให้กว้างเพื่อมิตรภาพ และความรู้ คงจะดีไม่น้อย.." ...

ขอบคุณครับ naigod ที่เข้ามาให้ข้อคิดเห็น