สวัสดีค่ะคุณแหวว

ตามน้องเทพมาติดๆค่ะ   ได้อ่านบันทึกคุณแหววเมื่อตอนเย็น..  ชอบมาก  เลยเข้ามาอ่านบันทึกคุณแหววอีกทีอย่างตั้งใจก่อนออกจากระบบค่ะ   ....ดิฉันมีประวัติที่น่าหวาดหวั่นกับคุณร้อยขาตัวโตมหึมาที่เกาะอยู่บนผ้าเช็ดตัว  แบบว่าจิตกระเจิงในห้องน้ำมาแล้วเมื่อสมัยยังเล็ก   ตอนนั้นยังไม่รู้ธรรมะใดๆทั้งสิ้น   รู้แต่ว่าต้องเปิดแน่บสี่ประตูต่อศูนย์อย่างเดียว....  และบอกตรงๆว่ายังคงกลัวกระจัดกระจายมาจนบัดนี้   : )

พอมาอ่านบันทึกคุณแหวว  เลยรู้สึกว่าขณะที่เรากลัวเขาแทบตายนั้น  เขาอาจไม่ได้คิดร้ายอะไรกับเราเลย  เพียงแต่เขามาอยู่ผิดที่ผิดทางไปหน่อย  หน้าที่เราคือเชิญเขาออกไปโดยละม่อม 

ดิฉันชอบจังค่ะที่คุณแหววสามารถเล่าเรื่องนี้ด้วยการลำดับจิตให้ฟังอย่างแจ่มแจ้ง ด้วยภาษานุ่มนวลแต่เร้าใจ   และทำให้คนอ่านเห็นธรรมไปตามลำดับที่คุณแหววเล่า   ....อย่างไรก็ตาม  ดิฉันก็ไม่สามารถเผชิญหน้ากับท่านเหล่านั้นได้   คือเห็นแล้วใจสั่นหวั่นไหวพิลึก  รู้สึกไม่ใคร่มั่นใจในสวัสดิภาพ.... 

         .... ขอเป็นต่างตัวต่างอยู่ดีกว่าอะค่ะ.....   : )

ปล.  รูปเมื่อตอนเย็นสวยหวานมากเลยค่ะ  ทำไมกลายเป็นกล้วยไม้ไปแล้วล่ะคะ (แต่ก็ยังสวยอยู่ดี)