แปลว่าเรามีบุคลากรในชาติที่สามารถใช้ภาษาจีน และภาษาไทย ได้ดีพอๆกันจำนวนหนึ่งถึงจำนวนมาก แต่อยู่ที่จะมีหน่วยงานใด ทั้งทางภาครัฐ และเอกชน ที่จะนำต้นทุนที่เรามีมาแปรผลให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมเราได้อย่างมากมาย….

ถ้าเราสามารถเปลี่ยนฅนพลัดถิ่น ให้กลับมาเป็นบุคลากรที่สำคัญของรัฐไทย เราก็จะมีต้นทุนทางปัญญาอีกมากมายที่รายล้อมอยู่รอบๆ รัฐไทยนี้ จนข้ามรัฐเข้าไปในรัฐเพื่อนบ้านด้วย..

การเปิดใจให้กว้างเพื่อมิตรภาพ และความรู้ คงจะดีไม่น้อย..