สวัสดีค่ะ

  จริงๆแล้ว ที่คุณพนัส เฝ้ามองดูความงามของธรรมชาติ  ของจิตใจตัวเองซึ่งคือธรรมชาติอย่างหนึ่ง

 และเขียนพรรณนาความงามนั้นออกมาเป็นตัวหนังสือ อันสวยงาม          ก็เป็นการปฏิบัติธรรมอย่างหนึ่ง  แม้ไม่ได้นั่งสมาธิ  

การปล่อยอารมณ์  นั่งดูความงามของต้นไม้ สายน้ำ ปล่อยจิตใจให้ไหลไปเรื่อยๆ    คิดเขียนอะไรที่สวยๆงามๆทางด้านภาษาไปเรื่อยๆ  

 พลังของจิตจะไหลช้าลงๆ

    จนหยุดนิ่ง และประสานเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติได้ในที่สุด   ก็เป็นการได้สมาธิอย่างหนึ่งนะคะ 

การมีสมาธิ เป็นได้ ตอนตื่นๆ ไม่ต้องนั่งหลับตาก็ได้ค่ะ