สวัสดีด้วยความระลึกถึงมากค่ะพี่หน่อย

         แอมแปร์หมายมั่นปั้นมืออยู่นานแล้วว่าสักวันจะได้ไปร่วมกิจกรรมแบบนี้มั่ง    แต่ไม่ได้โอกาสสักที 
ได้แต่อาศัยดูรูปที่พี่หน่อยเล่าเรื่องประกอบ อย่างเป็นธรรมชาติ และอ่านเพลินจัง  ดูเด็กๆจะสนใจการบรรยายของวิทยากรคู่ไปกับการดูของจริงมากนะคะ  
         ชอบประโยคนี้ของพี่หน่อยมากเป็นพิเศษ
       "ทุกคนต่างทำหน้าที่เงียบๆ หน้าที่ของชีวิต"

         ทุกชีวิตมีหน้าที่ และหน้าที่นั้นก็ส่งผลต่อกันและกันตลอดชีวิต  อย่างเงียบๆ  (แต่บางทีก็มาอย่างดังอึกทึก....  : )   ..)
          อยากให้หมดปีนี้เร็วๆจังค่ะ    แอมแปร์จะได้ถอดหัวโขน  กลับไปเป็นตัวเองอย่างเงียบๆ     แล้วจะได้ลั้นลันลาไปไหนๆ(อย่างอึกทึก)ตามใจตัวได้สักที     ปลอบตัวเองว่าให้นับถอยหลังไปทีละวันอะค่ะ  : )  

        รักษาสุขภาพนะคะพี่หน่อย  แม้ว่าแอมแปร์จะไม่ได้เข้ามาทักทายบ่อยนัก  แต่ก็ตามอ่านแทบทุกบันทึกค่ะ  : )