เช้านี้บึ่งรถออกจากสวนตั้งแต่ตีสี่ ไปภูเก็ต เพื่อฟังการบรรยายการทำน้ำหมักจุลินทรีย์ อีกทฤษฎีหนึ่ง ว่างๆจะเขียนให้อ่านกันครับ เผื่อว่าใครสนใจลองไปทำกันดู

poo สวัสดีครับคุณปู จากสวนผมไปร่อนพิบูลย์ก็ราว 30 กม เองครับ ไม่ใกล้ไม่ไกล ผมเข้าใจเอาเองว่าผมโชคดีอยู่อย่างหนึ่งคือ ผมมีมิตรเยอะ และเป็นมิตรที่เป็น กัลยาณะ เช่น โสทร ก็บอกว่าผมเป็นกัลยาณมิตร ผมก็คิดว่าผมเป็นกัลยาณมิตรกับโสทร แม้ว่ากับคุณเม้งหรือคุณปู ผมก็ถือว่าเป็นกัลยาณมิตรกับผม เช่นเดียวกัน การไปเยี่ยมเยียนกัลยาณมิตร เป็นสิ่งที่ได้ทั้งสองฝ่าย ว่างๆ อาจมาเยี่ยมคุณปูบ้างก็ได้ เพราะเป็นทางผ่านอยู่ สมัยรัฐบาลก่อน เรามักจะได้ยินคำว่า news information knowledge technology อะไรทำนองนี้ คนที่รู้เท่านั้นจึงจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้ ส่วนคนที่ไม่รู้ ตามไม่ทัน ก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรได้ เกษตรกร หรือพวกเราๆ มักจะถูกหลอกให้เชื่อในทฤษฏีของทุนนิยม คือทำแล้วขายให้ได้ แต่ไม่มีใครสอนหรือบอกว่า ทำเพื่อใช้ ทำเพื่อกิน เด็กไทยสมัยนี้ เหมือนหมูที่ถูกตอน (ทำหมัน) คือกินแล้วนอน ความสามารถในการคิด การพัฒนา การประดิษฐ์ เครื่องไม้เครื่องมือในการประกอบอาชีพ ไม่มี ผมเคยอยู่ในระบบราฃการ หลังจากออกมาอยู่ข้างนอก สิ่งที่มองเห็น เหมือนกับใส่แว่นอีกอัน ในระบบราชการคนเขาก็คิดแบบหนึ่ง คนนอกระบบราฃการก็คิดอีกแบบหนึ่ง NGO กับราชการ เลยเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน

 เม้ง สมพร ช่วยอารีย์
 คุณเม้งครับ ผมไปไม่ถึง เขาชุมทอง เพราะกัลยาณมิตรผมอยู่บนเขา แถวน้ำตกวังศิลารักษ์ ครับ คุณเม้งสนใจ จตุคาม รุ่น อึ้งค่ายท่าย ไหมครับ ตอนนี้ลูกหลานเฒ่าแก่อึ้งค่ายท่าย กำลังจะจัดทำอยู่นะครับ
      
 โสทร      
 ป่าเสม็ด 19 ไร่ น่าจะพอที่จะสกัดน้ำมันได้ครับ มูลค่าของน้พมันเสม็ดน่าจะมากกว่าถ่านไม้เสม็ดครับ  หรือทำทั้งสองอย่างก็ดีครับ ผมได้ถ่านไม้ไฝ่มาจากศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง จะเอาไปยัดหมอนแทนนุ่น อีกไม่กี่วันคงรู้ผลครับ