สวัสดีครับน้อง 
- แหมคมกริบมาเชียวนะ บาดใจบาดคอเลยหละ
- พี่สนใจมายายแต่ไม่ได้ทุ่มเทสักเท่าไหร่ ทำไม่ไหวครับ คนเดียวทำทุกอย่างเดี๋ยวจะไม่ดีสักอย่าง บริหารโครงการด้วย เขียนรายงานเองด้วย ประชุมชาวบ้านด้วย ประสานงานด้วยในพื้นที่ 4 ตำบล 33 หมู่บ้านนั้น ยากที่จะเข้มข้นได้ในสาระ จึงเลือกเอากิจกรรมหลักๆที่เป็นภาคบังคับก่อน แล้วค่อยๆขยายๆไป
- ดีที่มูลนิธิหมู่บ้านและ เครือข่ายอินแปงเข้ามาร่วม เขาทำได้มากทีเดียว และชื่นชมเขามาตลอด เราร่วมงานกันได้ดีครับ และเป็นบทถนัดของเขาด้วย มันตรงใจเราด้วยเลยไปกันได้ดีครับ
- เรื่องหมอยานั้น มีกรรมวิธีมากมายที่ต้องบันทึกไว้เป็นตำหรับตำราซึ่งนับวันจะสูญไป เมื่อคนรุ่นนี้ล้มหายตายจากไป
- มันเป็นภาพที่สวยงามที่นับวันข้างหน้าลูกหลานจะไม่ได้เห็นอีกแล้ว การที่คุณธรรมยังมีมากกว่าเงินตรา
- เขาเหล่านั้นเป็น "หมอกานต์" รุ่นเก่าที่เป็นวิถีคู่ชนบทไทยมานาน สังคมชนบทอยู่รอดมาได้เพราะองค์ประกอบเหล่านี้เท่านั้น และเป็นองค์ประกอบแบบพึ่งตนเองในระดับหมู่บ้าน ชุมชน โดยไม่ต้องมีสูตรสำเร็จที่ฟังแล้วต้องแปรกันอีก แต่ละคนก็แปรไม่เหมือนกัน ทำไปทำมาก็แค่เอาไปบรรยายให้ฟังกันเท่านั้นจะมีสักกี่คนที่เอาหลักนั้นไปทำจริงๆ แต่ชาวบ้านเขาทำมานานแสนนแล้ว นี่คือ "การมองย้อนหลังอย่างเคารพ"
- ขอบคุณน้องยอดดอยครับ