บางสิ่งคนสมัยใหม่ก็คิดกันเอาเองแล้วบอกว่าเป็นการพัฒนาซึ่งมันไม่ใช่  พระท่านบอกว่าอย่าทิ้งมูลเดิม แปลว่าของเก่าเป็นอย่างไรต้องยึดหลักการไว้ ส่วนจะพลิกแพลงอย่างไรก็ให้อยู่ในกรอบ   ผมว่าการเส็งกลองมันเหมือนแข่งขันนกเขา คือฟังเสียงที่เด่นออกมาจากกลุ่ม บวกกับลีลาท่าทางประกอบ