อ่านแล้วสงสารคุณหมอๆที่ช่างขี้โกรธทั้งสองท่านจังนะคะ ท่านคงเครียดน่าดู กำลังสงสัยว่าถ้ามีใครมาถ่ายหนังสิ่งที่ท่านๆแสดง แล้วเอากลับมาฉายให้ท่านดูซ้ำทีหลัง ท่านจะรู้สึกว่ากำลังทำร้ายตัวเองอยู่ไหมหนอ

ชื่นชมอ.หมอแป๊ะที่ดูจะเข้าใจสถานการณ์ได้แบบไม่"อิน" ฟังเหมือนเป็นผู้ดูมากกว่าคนถูกกระทำ เยี่ยมๆค่ะ รู้สึกการไปฝึกงาน ดูงานครั้งนี้ได้มากกว่า"งาน"จริงๆนะคะ

ไม่ต้องเอาใจช่วยก็รู้ว่า อาจารย์ "ไปรอดปลอดภัย"และคง"สอน"อะไรๆให้คนที่นั่นได้หลายอย่างจากการปฏิบัติตัวของอาจารย์แน่ๆค่ะ