ไม่มีรูป
อุดม พานทอง  

สวัสดีครับคุณอุดม

ขอบคุณมากครับ ยินดีต้อนรับครับที่ให้เกียรติแวะมาทักทายนะครับ

ผมประทับใจทุกครั้งที่ได้ยินว่ามีการอนุรักษ์ของดีๆ เอาไว้ให้มีอยู่และสืบทอดให้มีอยู่ครับ

ที่บ้านผมพี่น้องทั้งหมด คลอดด้วยหมอตำแยหมดเลยครับ ทั้งๆ ที่เพื่อนๆ รุ่นผมส่วนใหญ่คลอดกันที่โรงพยาบาลกันส่วนใหญ่ครับ

คุณแม่ต้องนอนไฟสองสามวัน กอดก้อนเส้าร้อนๆ เพื่อให้ท้องเข้าที่ นอนบนแคร่ที่มีกองไฟใต้แคร่ ใครได้รู้กระบวนการ คงจินตนาการออกกันนะครับ

คือหากไม่มีการสืบทอดเรื่องเหล่านี้จะหายหมดครับ หมายถึงทั่วๆ ไปด้วยนะครับ ส่วนการคลอดด้วยหมอตำแยในปัจจุบันคงมีน้อยลงแล้วครับ เพราะส่วนใหญ่ ไปโรงพยาบาลและเทคโนโลยีพร้อมครบเครื่อง

สำหรับเพลงกล่อมนี้ ทำให้ผมนึกถึงเปล ที่ใช้ผ้าถุงของแม่ทำเป็นเปลให้น้อง.... ว่าแล้วก็ย้อนคิดถึงวีดีโอม้วนในอดีตครับผม

ขอบคุณมากๆ นะครับ