ดิฉัน เป็นเผ่าหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ที่เรียกตังเองว่า กวย ทั้งตำบลพูดส่วยกันหมด ยกเว้น 1 หมู่บ้านที่พูดเขมร แต่เราฟังกันรู้เรื่อง ตำบลเราอยุ่แบบพออยู่พอกิน หากบ หาปลาตามหนองบึงมาเป็นอาหาร หรือปลุกผักกินเองก็มีเยอะ

ช่วงนี้กำลังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี รุ้สึกภูมิใจมากที่สุดที่เกิดมาได้ชื่อว่าเป็น ส่วย หรือ กวย เวลาแนะนำตัวกับพี่ว่าที่บ้านพูดส่วย ไม่เคยปิดบังเลย เพราะดิฉันภูมิใจในภาษาของตนเอง อีกอย่างหนี่งคือ คนส่วยพูดภาษาได้หลายภาษา (อันนี้ภูมิใจจริงๆคะ)

รู้จักใครดิฉันพยายามถามว่ามาจากจังหวัดอะไร มีหลายคนที่มาจากศรีสะเกษ แต่ไม่มีใครพูดส่วยเลย ที่ดิฉันถามเพราะอยากพูดภาษาส่วยด้วย ซึ่งตามความรู้สึกของดิฉันแล้ว ส่วยไม่ว่ามาจากที่ไหนถ้าได้รู้จักกันก็จะดีใจเหมือนเจอญาติพี่น้องกัน

ดิฉันอยากกลับบ้านมาก ไปเจอเพื่อน เจอพ่อแม่ พูดส่วยกัน เป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตของดิฉัน

ไฮยักซุยกวยนึงแซมซายกวยอะแรง

สะออบปอ ออซำเด้อ แซมซาย