อาจารย์คะ

     ผู้ป่วยบางคนอยู่ได้ด้วยความหวังนะคะ เพราะคุณพ่อเป็นมะเร็งลำไส้ลามไปที่ปอด มีก้อนที่ปอดทั้ง 2 ด้าน เคยตัดมะเร็งลำไส้ที่เปาโลเมื่อปี 46 แล้วตรวจร่างกายที่เปาโลทุก 3 เดือนมา เกือบ 5 ปีไม่เจอมะเร็งกระจาย จนไอผิดปรกติเลยมาเจอที่สมิติเวช ให้ทานยาและให้เคโม คุณพ่อทานข้าวไม่ค่อยได้ เจ็บปาก ไม่กลืนอาหารที่มีกาก คุณพ่อบอกเลยว่าถ้ารักษาไม่หาย แล้วทรมานอย่างนี้ ไม่รักษา ไม่กินยาเลยดีกว่า และหากคนเรารู้วันตายตัวเองจะทำให้ตายไวขึ้น เพราะฉะนั้น กำลังใจและความหวัง สำคัญมากค่ะ แต่ก็ควรให้เขารู้ว่าเขาเป็นเยอะพอสมควร ถ้าไม่เช่นนั้น เขาก็จะไม่ค่อยดูแลตัวเอง แต่เขายอมให้เคโม ยอมทานยาเพราะมีความหวังว่าจะหายค่ะ