สวัสดีครับ
- ต้องขอโทษนะครับที่ตอบช้าไปหน่อย
- ตอนที่ผมเรียนจบใหม่ๆ แม้ที่บ้านจะไม่ได้มีฐานะอะไร แต่ก็พอจะมีความสามารถใช้เส้นได้ในบางแห่ง แต่โดยนิสัยผมไม่ชอบสิ่งเหล่านี้ เมื่อรู้ว่าอยู่ใกล้ผมก็หนีเข้ากลีบเมฆทุกที
- จะสังเกตได้ว่าชาวบ้านเขาไม่รู้สึกผิดที่มีการใช้เส้นกัน ตอนเรียนมัธยมเขาก็จะมีโควต้ากันไว้ให้พวกเส้นสำหรับนักการเมือง
- เมื่อวานมานี้เอง สดๆ ร้อนๆ ผมได้ถามน้องคนหนึ่งว่ากำลังเรียนอะไร เขาตอบว่าเขาสอบเข้าสถานศึกษาดังแห่งหนึ่งได้ แต่ไม่ได้ไปเรียน ถามว่าทำไม? เขาบอกว่าพ่อไม่อยากให้เรียน ถามเขาว่าชอบสถานที่ที่ตนสอบได้ไหม? เขาบอกว่าชอบมากๆ แต่ต้องตามใจพ่อเพราะพ่อไม่ยอมคุยด้วย แล้วผมถามต่อว่าจะทำอะไรต่อ เขาก็ตอบว่าจะอ่านหนังสือต่อแล้วไปสอบที่ไปรณณีย์ แล้วผมว่าเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าจะสอบได้? เขาตอบว่าคิดว่าได้แน่ เพราะพ่อทำงานไปรษณีย์ ได้คะแนนไปแล้วครึ่งหนึ่ง แล้วผมถามว่าอีกครึ่งหนึ่งคงเป็นความสามารถใช่ไหม? เขาตอบตามซื่อว่า อีกครึ่งใช้เส้น!?
- ผมถึงกับอึ้ง คิดถึงแต่เด็กที่มีความสามารถแต่ขาดปัจจัยอื่นที่น้องคนนี้มี แล้วเราจะแข่งขันกันไปทำไมให้เสียเวลา เปลืองงบประมาณ ไม่รู้เขาเล่นอะไรกันนะผู้หลักผู้ใหญ่เนี่ย
- เรื่องกฎบัตรกฎหมายก็เช่นกัน ออกซะละเอียดเหมือนแหของอวนรุน(ที่ไว้จับกุ้งเคยที่ตัวเล็กมากๆ) ไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้จริงหรือเปล่า แล้วถ้าได้แล้วจะทำเพื่อส่วนรวม(ที่มีธรรมนำหน้า) จริงหรือไม่
- เรารณรงค์ให้เด็ก(หรือผู้ใหญ่?) มีความรู้คู่คุณธรรม แต่ไม่รู้ว่าคุณธรรมมันหน้าตาอย่างไร ตัวอย่างก็ไม่มีให้เห็นเป็นรูปธรรม แล้วเด็กเขาจะทำได้ยังไงกัน
- เรื่องนี้พูดไปก็เมื่อยนิ้ว(เพราะต้องพิมพ์ครับ อิอิ) ทางออกที่รำไรก็คือเริ่มที่ตัวเอง ตัวเองทำได้ก็ค่อยแผ่ขายไปคนรอบข้าง ช่วยทำกันให้มากๆ ก็คงดีขึ้นเอง(มั้ง)ครับ
- ตบท้ายด้วยเรื่องของฟรีครับ ผมไม่ทราบว่าคุณเป็นไทยพุทธหรือเปล่าครับ ถ้าเป็นจะรับแผ่นดีวีดีธรรมะสักชุดไหมครับ?
ธรรมะสวัสดีครับ