อ่านเรื่องราวของ " ความรัก " ในหลายๆ Blog ก็เลยอยากจะเขียนถึงขั้นตอนของความรัก ( ตามความเข้าใจของตัวเอง )ดูบ้าง...โดยแอบหวังไว้ในใจว่าอาจจะทำให้ความสับสน  อ้างว้าง  เจ็บปวดของใครหลายๆคนในเรื่องของความรักลดลงบ้างเมื่อเกิดความเข้าใจขึ้นมาแทนที่...

เมื่อเริ่ม รู้สึก ว่าเรา " รัก " ใครสักคน ( โปรดสังเกตว่า รู้สึก นะ ) ในตอนแรกเราก็จะทุ่มเท...ติดตามเพราะมันเป็นความรู้สึกที่เกิดจากฮอร์โมน ( เอ็นโดรฟิน ) ที่หลั่งเมื่อเราได้สัมผัสกับ รูป - เสียงที่เราชื่นชอบ ( ตัวกระตุ้นไง ) และเกิดทัศนคติที่ดีต่อคนที่เราประทับใจ  เมื่อความรักเป็นอารมณ์  ความรู้สึกมันจึงเปลี่ยนแปลงได้ มีขึ้น - มีลง ไม่คงที่ ก่อให้เกิดความสะวิงสวายเป็นอย่างมาก ( แต่ยังจะไม่คิดว่าเขาจะ " รัก " เรามั้ย )

ต่อมาเมื่อฮอร์โมนเริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ ( ความผิดปกติที่เกิดจากตัวกระตุ้นทางสัมผัสมักจะอยู่ไม่นาน ) สมองส่วน Cerebral  cortex จะทำงานตอนนี้แหละที่เราจะเริ่ม " คิด " ว่าเพราะอะไรเราถึงรักคนๆนี้ ? และต่อเนื่องไปถึงว่า เอ๊ะ ! เขาจะรักเราเหมือนที่เรารักเขามั้ย ? สาระพัดจะตามมาเนื่องเพราะว่า " เราคิดว่าเรารักเขามาก  เขาจึงควรจะเห็นความรักที่เราให้ ( และควรจะรักเราบ้างสิ ก็ออกจะทุ่มเทถึงปานนี้แล้ว )" แต่แท้จริงแล้ว... " เรา รัก จริงหรือ ? หรือเรา หลงรัก เขากันแน่ ? ( หลงมักทำให้เกิดความงุนงง  สับสน หาทางออกไปเจอ )

เมื่อเริ่ม " คิด " ถ้า " ไม่รู้ทันความรัก " ความคิดนั้นจะเลยเถิดจนเกิดทุกข์เพราะเราจะครอบครอง...หวังผลและทุกข์จากความคาดหวังนั้น  แต่ถ้าเรารู้ทันว่าความเจ็บปวดอ้างว้าง ลังเลสับสนที่เกิดขึ้นเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่งของความรัก..ที่ต้องเกิดขึ้นก่อนการก้าวเข้าสู่ขั้นตอนของการใช้เหตุผลในการตัดสินใจ ( ซึ่งควรเป็นการตัดสินใจทั้งสองฝ่าย ) และการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข...ซึ่งในความเป็นจริงไม่ใช่ทุกคู่รักที่จะผ่านถึงขั้นสุดท้ายของความรักได้ทุกคู่  แต่..เราสามารถรับรู้ได้ถึงความอ่อนหวาน  สร้างสรรค์ของความรักได้ทุกคน

อารมณ์ - ความรู้สึก ( ฮอร์โมน ) ...>คิด ( Cerebral Cortex )...>เหตุผล - การตัดสินใจ ( ร่วมกัน )...>การปรับตัว - การอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ( มากกว่าความทุกข์เพราะยังไม่เคยเห็นคู่ไหนที่มีแต่ความสุขโดยไม่เคยทุกข์เลยสักคู่ )

เฮ้อ ! เหนื่อย เพราะไม่เคยเขียนยาวขนาดนี้ เอาอีกหน่อยละกันจะได้จบ              

                               จงรัก " ความรัก "

เพราะความรัก...ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดี ... เกิดความคิดสร้างสรรค์  เกิดความอ่อนหวานละมุนละไมในตัวเราเอง 

                             และรู้ทัน " ความรัก "

เพราะจะทำให้เรา " ไม่ทุกข์ " แต่จะพอใจที่ได้รักคนที่สมควรรัก...