สวัสดีค่ะอาจารย์จิระและเพื่อนๆทุกท่าน
ดิฉันดีใจมากที่ได้มีโอกาสเข้าการอบรมในวันนี้ จริงๆแล้วดิฉันควรจะได้มีโอกาสได้รับความรู้จากอาจารย์นานมาแล้วครั้งหนึ่ง
แต่ในคราวนั้นติดธุระสำคัญจึงได้พลาดไป มาครั้งนี้ใจจริงก็มีจุดประสงค์ให้ผู้บริหารอีกท่านหนึ่งได้เข้าอบรมเช่นเดียวกัน แต่เผอิญเธอติดธุระต่างจังหวัด จึงไม่มีโอกาสที่ได้รับความรู้ที่มีคุณค่าอย่างมากอยู่ดีวันนี้ได้มีโอกาสได้รู้จักเพื่อนๆหลากหลายธุรกิจอย่างไกล้ชิดและได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันระหว่างรับประทานอาหาร ก็ได้คุยถึงปัญหาของกันและกัน แต่ก็เป็นปัญหาที่คล้ายๆกันถึงแม้จะเป็นธุรกิจ เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับเรื่องบุคลากร
สรุปประเด็นวันนี้คือ มนุษย์เป็นทรัพยากรที่มีค่าและสำคัญที่สุด ไม่ใช่ต้นทุนแต่เป็นกำไร และเพราะสำคัญที่สุดนั้นจึงต้องทำให้เราต้องยอมมานั่งหาวิธีการบริหารคนอย่างไร จึงจะได้ประโยชน์สูงสุด
สิ่งที่ได้คือ Reality การมองความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในองค์กรและแก้ไขที่ต้นเหตุ บางทีดิฉันรู้ว่าคนในองค์ต้องการการพัฒนา แต่ยังทำไม่ได้เต็มที่เนื่องจากว่าบางคนยังไม่สามารถจัดเวลาได้เหมาะสม เพราะฉะนั้นจากข้อนี้ดิฉันจึงเข้าใจว่าตอ้งพยายามพัฒนาเขาเหล่านั้นอย่างจริงจังและอย่างต่อเนื่อง มันทำให้ดิฉันเกิดความคิดว่าเราจะรอเขาว่างและส่งไปอบรมอย่างเดียวไม่ได้ เราอาจต้องทำสื่อขึ้นมาให้พวกเขาได้เรียนรู้มากขึ้น
ดิฉันคิดว่าเราต้องมองภาพใหญ่ขึ้นเป็น รู้ทั้งกว้างและลึก ผู้บริหารบางคนมีความรู้เฉพาะด้านจริงๆ แต่ไม่สามารถรู้ความเป็นมาเป็นไปทั้งองค์ได้ก็ไม่สามารถที่จะบริหารให้มีประสิทธิภาพได้ จะต้องเป็นผู้ที่รักการหาความรู้ที่หลากหลาย ควรจะสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้รักการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง
ขอแสดงความนับถืออย่างสูง