“ธรรมาภิบาลฉบับเลือกคนกันเอง”

พูดถึง “การกระจายอำนาจ” กันอย่างภาคภูมิ แต่สุดท้ายอำนาจกลับกระจายไปอยู่ในวงเดิม คนใกล้ชิด คนรู้ใจ และคนที่ “เข้าใจแนวทางท่าน” อย่างน่าชื่นชม

พูดถึง “ความโปร่งใส” ก็โปร่งจริง… โปร่งจนมองไม่เห็นเลยว่ากระบวนการแต่งตั้งเกิดขึ้นเมื่อไร ใครตัดสินใจ และพิจารณาจากอะไร

พูดถึง “ธรรมาภิบาล” ก็น่าประทับใจยิ่ง เพราะเป็นธรรมาภิบาลที่ไม่ต้องมีหลักฐาน แค่มีความไว้วางใจส่วนตัวก็เพียงพอ

คนอื่นโดนวิจารณ์ว่าไม่โปร่งใส ท่านก็เขียนเตือนอยู่บ่อย ๆ ว่าต้องทำงานด้วยคุณธรรมและความโปร่งใส แต่พอถึงคิวตัวเอง… คำสอนกลับกลายเป็นเพียงแค่คำบนกระดาษ

ถ้าธรรมาภิบาลหมายถึงการรวมศูนย์อำนาจไว้กับพวกพ้อง ก็นับว่าท่านทำได้สำเร็จอย่างงดงาม