เห็นด้วยครับ ผมเป็นคนหนึ่งที่ลูกชายจะต้องไปทัศนศึกษาในวันเวลาอันใกล้นี้ เลือกได้คงไม่ให้ลูกไป แต่เหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้องมีมากเกินที่ผมจะควบคุมจัดการ เรื่องที่ยังไม่เกิดพูดไป ทักท้วงไป ก็ไร้ซึ่งคนฟังแม้แต่ลูกของตัว หัวอกผู้เป็นพ่อหวาดหวั่นไปทั่ว ผลที่จะเกิดย่อมต้องมาจากเหตุปัจจัยของมัน ปัญหาก็คือทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้ใช้สติปัญญาของตัว ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยที่สำคัญ เข้าไปช่วยจัดการ ป้องกัน หรือแก้ไขเปลี่ยนแปลงเรื่องนั้นๆ หรือยัง อาจจะบอกว่าใช้อยู่ ใช้แล้ว แต่ก็ยังมีปัญหาต่อไปอีก ว่าสติปัญญาที่มีให้ใช้นั้น อยู่ในขั้นไหน เพียงพอต่อเรื่องหรือไม่ ฝากด้วยเถิดครับ