สวัสดีครับ พี่สมนึก
ยืนยันได้ครับจากหน่วยข่าวกรอง , ไม่ใช่การดูต้นทาง, ไม่ใช่ข้างในมีการ "รำ........." เป็นแน่
เธอปลีกวิเวกออกมาโทรศัพท์ ส่วนจะโทรถึงใครนั้น ผมก็ได้แต่เดาและจินตนาการไปตามกลอนที่เขียนนั่นแหละครับ
...
ผมชอบภาพนี้เพราะสื่อถึงมุมชีวิตเล็ก ๆ ห้วงหนึ่งของชาวค่ายได้อย่างน่าประทับใจ
ค่ำคืนที่ฟ้าเกลื่อนดาว...เขาคงคิดถึงใครสักคนที่สำคัญมากกระมังครับ...
ที่เอน ๆ ...นั้น คงเหงา หรือไม่ก็โทรนานจนเมื่อยกระมัง !
ผมเองก็สงสัยเหมือนกัน
....
ขอบคุณครับพี่สมนึก