แปลกแต่จริงเหมือนกันนะคะลุงขจิต

เพื่อนหลานแนนตอนมัธยม ที่ว่าเกๆ วิ่งไปตีกับโรงเรียนอื่น ตอนนี้ได้ดีแทบทั้งนั้น

แต่เพื่อนที่เป็นเด็กเรียน หายเข้ากลีบเมฆไปไหนไม่รู้ ไม่มีวี่แวว

รู้สึกว่าการที่คนเราจะเป็นเพื่อนกันได้ คงจะเพราะมีความคล้าย หรือเหมือนถูกชะตากันง่ายๆ บางทีก็อธิบายไม่ได้นะ แปลกดีนะึ

^___^