ผมมีอาชีพเดิมเป็นนักโบราณคดีเคยทราบเรื่องที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอนโดยสังเขป ผมมีความเห็นว่าว่ามีความสอดคล้องเชื่อมโยงกันดังนี้๑ เรื่องการค้าที่ชาวพุทธไม่ควรทำการค้า ๕ อย่างมีเรื่องการค้าอาวุธ เนื้อสัตว์ สัตว์เป็น สิ่งที่เป็นพิษ(ยาพิษ) และสิ่งที่ทำให้เกิดความมัวเมา มึนเมา ๒ สภาพของบ้านเมืองที่เป็นมาใน อดีตสมัยใดที่บ้านเมืองมีการค้าสิ่งของดังกล่าวข้างต้นอย่างมากมาย เช่นสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เหตุการณ์ในบ้านเมืองจะมีลักษณะดังที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอนไว้ว่า ผู้หากินด้วยการฆ่าสัตว์ ไม่เจริญ มีทรัพย์มั่งคั่ง ภาพกรุงศรีอยุธยามั่งคั่ง ปรากฎในเอกสารชาวต่างชาติ โบราณวัตถุหากมีคำถามว่ากรุงศรีอยุธยาไม่เจริญ(ตามแบบพุทธ)อย่างไร อาจตอบสรุปได้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงการปกครองล้มล้างราชวงศ์ ๕ ครั้ง แต่ละครั้ง ต้องสูญเสียคนมีความสามารถจำนวนมาก มีการรบพุ่งกับเพื่อนบ้านทุกๆทิศ เป็นต้น๓ เนื้อสัตว์ที่ทรงอนุญาตให้ภิกษุฉันได้ ได้แก่ เนื้อที่เป็นเดนสัตว์อื่น และเนื้อที่ตายเอง(และไม่อยู่ในเนื้อสิบอย่างที่ทรงห้าม)๔ ความสอดคล้องต้องกันของพระธรรม ที่ไม่ขัดแย้งกันนำเสนอมาเพื่อประกอบการพิจารณาครับสิ่งเหล