เธอและเขาหวาดผวาคราค่ำเช้า
ส่วนเราเล่าปรีดิ์เปรมเกษมศรี
เธอและเขาอนาคตเหมือนไม่มี
เราอยู่ดีกินดีมิทุกข์ทน

      เธอและเขาปรารถนาความปลอดภัยในชีวิต
เราขบคิดสอนไปให้เกิดผล
เธอและเขาคิดวันนี้พลีกี่คน
เราคิดค้นพัฒนาวิชาการ

       เธอและเขาจำต้องอยู่หดหู่นัก
เราเลือกถิ่นพำนักโก้ตระหง่าน
เธอและเขาเหมือนตะเกียงใกล้หมดลาน
ขอพวกเราช่วยต่อต้านเพื่อเขาเธอ