สวัสดีจ้ะ น้อง ดร.จันท์ วันนี้คุณมะเดื่อได้มีเวลากลับมาที่นี่อีกครั้ง เห็นโพสต์นี้แล้วต้องเปิดออกมาอ่าน … ยุคสมัยนี้ ก็เป็นจริงอย่างนี้ …. มันเริ่มตั้งแต่ รับจ้างทำการบ้าน นั่นแหละ ก็คือ มีตั้งแต่การศึกษาเบื้องต้น บันไดขันที่ 1 ขั้นที่ 2 ที่เด็ก ๆ เริ่มเดินสู่เส้นทางการศึกษา….ก่อนนี้คุณมะเดื่อมีลูกศิษย์ที่เรียนในระดับมัธยมมาเล่าให้ฟังว่า เพื่อน ๆ จ้างให้เขาเขียนกลอน เขียนเรียงความ ไปจนถึงทำรายงาน มีรายได้ดีด้วย…….ต่อ ๆ มาคุณมะเดื่อก็เจอเข้ากับตัวเอง… ในยุค ทำผลงาน เลื่อนวิทยฐานะ /วิทยานิพนธ์ ก็มีบรรดาผู้ที่จะต้องทำผลงานวิจัยเพื่อเลื่อนระดับ ทำวิจัย (วิทยานิพนธ์) เพื่อส่งอาจารย์ แวะเวียนเข้ามาว่าจ้างให้คุณมะเดื่อทำงานวิจัยให้ โดยมีทั้งมาเดี่ยว และแพ็คทีมมาติดต่อ เสนอให้ค่าจ้างเป็นเลขตั้งแต่ 5 หลัก (ค่อน ๆ ) ไปจนถึง 6 หลัก (ค่อน ๆ) …. แต่คุณมะเดื่อตอบไปว่า …. หากพวกคุณต้องการจ้าง ให้ไปหาคนที่เขารับจ้างเถอะ แต่ถ้าจะมาให้คุณมะเดื่อช่วย กรุณามาทำงานนี้ด้วยกัน โดยคุณมะเดื่อยินดีจะอดหลับอดนอน เพื่อช่วยแนะนำให้ จนกว่างานจะเสร็จสิ้น…….เพราะ เมื่อพวกท่านผ่านงานนี้ไปได้ จะได้ชื่อว่าเป็น…..นักวิชาการ….ก็จะได้มีความรู้พอที่จะไปพูดคุยกับเพื่อนฝูงได้ แต่หากพวกท่านจ้างเขาทำ….พวกท่านจะเป็นนักวิชาการที่มีความรู้ได้อย่างไรกัน… อาจารย์ที่เคยสั่งสอนคุณมะเดื่อมา ท่านสั่งไว้เป็นมั่นเหมาะว่า วิชาความรู้ต้องมีเอาไว้ให้ เอาไว้ช่วย ไม่ใช่เอาไว้ขาย……สรุป…ก็มีส่วนหนึ่งที่ตกลงให้คุณมะเดื่อแนะนำ แต่อีกส่วนหนึ่ง ไปหาคนที่เขารับจ้างทำจ้ะ